Ziektes en verspreiding

Meer dan drie miljoen mensen wereldwijd sterven jaarlijks aan ziekten die worden voortgebracht door muggen. Deze ziekten spreiden zich vooral rond de evenaar, maar door de globalisatie is een wereldwijde verspreiding niet meer tegen te houden. In onderstaande tabel geven we een indicatie van de wereldwijde verspreiding van de belangrijkste ziekten:

Malaria

Malaria kan worden overgebracht via de beet van een vrouwelijke Anopheles mug die de malaria parasiet draagt. Wanneer je besmet geraakt, krijgt je koortsaanvallen, met mogelijk rillingen, zweten en hoofdpijn als gevolg. Langdurige infecties kunnen leiden tot vergroting van de lever en de milt. Wanneer parasieten de rode bloedcellen beginnen aan te tasten, kunnen deze aders in organen blokkeren. Dit kan leiden tot shock, faling van lever en nieren, coma en in het ergste geval overlijden.

Gele koorts

Gele koorts wordt voortgebracht door Aedes muggen. De eerste symptomen zijn koorts, rillingen, hoofdpijn, rugpijn, misselijkheid, braken, krachteloosheid en pijn over het gehele lichaam. Meer dan 10% van alle infecties gaat over in hoge koorts, bloedingen, geelzucht, faling van organen en shock. Onderschat het aantal sterfgevallen door gele koorts zeker niet!

Dengue

Dengue wordt verspreid via de beet van een besmette Aedes mug. Hoge koorts, hoofdpijn, pijn achter de ogen, pijn in de gewrichten, spierpijn, uitslag en lichte bloedingen zijn de eerste symptomen. Wanneer deze overgaan in felle buikpijn, braken en moeilijkheden met de ademhaling, is een verder stadium van de ziekte reeds bereikt. Kleine aders kunnen lekker, wat blauwe plekken en bloedingen veroorzaakt. In het ergste geval leidt dit tot faling van de bloedsomloop en shock gevolgd door overlijden.

Lymphatic filariasis

Lymphatic filariasis wordt verspreid door vrouwelijke Anopheles, Aedes en Culex muggen. Bij besmette personen circuleren microscopische kleine wormpjes in de bloedsomloop. Meestal zal men enkel last hebben van een geïnfecteerd lymfevatenstelsel. Wanneer het lymfevatenstelsel niet meer voldoende functioneert, zal vocht zich opstapelen, met zwelling van armen, benen, borsten en genitaliën tot gevolg. Men moet meermaals gebeten worden om besmet te geraken met deze ziekte.

Chikungunya koorts

Je kan chikungunya koorts krijgen van de beet van een Aedes mug. Niet alle besmette personen zullen symptomen ontwikkelen, maar wanneer symptomen zich ontwikkelen gaan deze van koorts, hoofdpijn, spierpijn, uitslag en vermoeidheid tot misselijkheid en braken. Sommigen patiënten kunnen last hebben van langdurige vermoeidheid. Het goede nieuws is dat wanneer je eens besmet geraakt met het virus, je een levenslange immuniteit ervoor zal ontwikkelen.

West Nile virus & andere Arbovirus encefalitis

Arbovirus encefalitis wordt verspreid door Aedes en Culex muggen. Arbovirussen zijn ziektes die worden verspreid door geleedpotigen. Encefalitis verwijst naar ontsteking en zwelling van de hersenen, waartoe deze virussen kunnen leiden. Algemene symptomen van encefalitis zijn hoge koorts, verwarring, beroerte, hoofdpijn, persoonlijkheidswisselingen en stijve nek. Wanneer neurologische effecten zich voordoen, kunnen deze permanent zijn. Als encefalitis niet behandeld wordt kan het overgaan in coma en overlijden. De meeste besmettingen echter, hebben enkel koorts en hoofdpijn tot gevolg.

West Nile virus (WN) is ontstaan in de provincie West Nile in Oeganda. Naast de algemene symptomen voor encefalitis, heeft West-Nile enkele specifieke symptomen waaronder verdoving, desoriëntatie, rillingen, krampen, zwakke spieren, slechtziendheid, verstijving en verlamming.

Eastern Equine Encephalitis Virus (EEE) komt voor in Noord Amerika, waarvan de meeste gevallen in Florida, Georgia, Massachusetts en New Jersey. Een derde van alle mensen die EEE ontwikkelen kan eraan sterven. Specifieke symptomen zijn irritatie, rusteloosheid, slaperigheid, anorexia, diarree, braken, blauwe verkleuring (cyanose) en krampen.

Western Equine Encephalitis (WEE) komt ook voor in Noord Amerika, met het westen van de Mississippi, zelfs delen van Canada en Mexico als meest voorkomende gebieden. Het sterftecijfer van WEE ligt laag, maar de ziekte blijkt gevaarlijker voor kinderen. Specifieke symptomen zijn rillingen, zwakheid, spierpijn, verwarring en slaperigheid.

St. Louis Encephalitis (SLE) kan men tegenkomen in de gehele US, met gebieden langs de Golf van Mexico, voornamelijk Florida, als koplopers. Het sterftecijfer ligt tussen de 5 en de 30 percent en is hoger voor oudere besmette personen. Specifieke symptomen voor SLE zijn beroertes, desoriëntatie, rillingen, occasionele krampen en spastische verlamming. Bij

La Crosse Virus (LAC) is de kans op ontwikkeling van ernstige symptomen groter bij jongere geïnfecteerde personen. De ziekte komt in de gehele US voor, maar voornamelijk in de bovenste staten van het Midden Westen alsook in de middelste Atlantische en Zuidoostelijke staten.

Venezuelan Equine Encephalitis (VEE) komt voor in Zuid Amerika. Het sterftecijfer voor volwassenen ligt onder de 10 percent, in tegenstelling tot dat bij kinderen, wat tussen 20 en 30 percent ligt. Specifieke symptomen zijn pijn achter de ogen, constipatie, misselijkheid, braken, desoriëntatie, stuiptrekkingen en verlamming.

Japanese encephalitis (JE) komt voor in Zuid en Zuidoost Azië, waar het nauw samenhangt met rijstproductie. Specifieke symptomen zijn beroerte, desoriëntatie, rillingen, stuiptrekkingen en spastische verlamming.

Afrikaanse slaapziekte

De Afrikaanse slaapziekte wordt verspreid door tsetse vliegen. Bij een groot aantal van de besmette personen ontwikkelt zich een chronische infectie, waarbij men maanden of jarenlang geïnfecteerd is zonder symptomen te vertonen. Eens de symptomen zich ontwikkelen, is een verder gevorderde fase van de ziekte reeds bereikt, waarbij het centrale zenuwstelsel betrokken is. In 5% van alle gevallen doet er zich een acute infectie waarbij het centrale zenuwstelsel snel wordt aangetast.